Το Ταξίδι του Ιάσονα
40.jpg

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009

Στα Σούρμενα και στον κόσμο του κόκκινου τσαγιού

Χρόνος: 05:50, απόσταση: 97 χλμ., συνολική ανάβαση: 993μ., ελάχιστο υψόμ.: 0μ., μέγιστο υψόμ.: 101μ.

» Διαδρομή

Τι γίνεται στη γειτονιά;

Επιχειρηματικό δαιμόνιο

Ο καιρός έχει αλλάξει. Σήμερα μαύρος ουρανός σήμερα μαύρη μέρα - υπάρχει βαριά συννεφιά και όταν δεν βρέχει... ψιχαλίζει. Είναι φανερό ότι έρχονται μέρες βροχής. Μετά από τόσο καιρό χωρίς βροχές σε αυτά ειδικά τα μέρη, νιώθω ιδιαίτερα τυχερός. Είμαι λοιπόν και ψυχολογικά έτοιμος να αντιμετωπίσω τον καιρό τις μέρες που έρχονται.

Πράσινος κόσμος

Η εποχή του τσαγιού

Μόλις φτάνω στο κέντρο του Rize (παλιό Ρίζαιον) και σταματώ το ποδήλατό μου σε μια άκρη, έρχεται προς το μέρος μου ένας πολύ εξυπηρετικός κύριος, που με ρωτά αν θέλω κάτι. Μιλά καλά γερμανικά. Ευγενικότατος, χωρίς να ζητά τίποτα, θέλει απλώς να βοηθήσει έναν ξένο. Αυτό το έχω ήδη παρατηρήσει: φτάνοντας σε ένα μέρος το μόνο που έχω να κάνω είναι να σταματήσω κάπου και αμέσως κάποιος θα έρθει προς το μέρος σου και μπορείς να πληροφορηθείς για όποια ανάγκη έχεις (πού θα βρεις τρόφιμα, μπαταρίες ή ο,τιδήποτε άλλο).

Εκεί κοντά κάτω από μια γέφυρα παρατηρώ μια ασυνήθιστη σκηνή: ένα παιδί ταΐζει περιστέρια. Αλλά πολλά περιστέρια! Ο φίλος μου εξηγεί ότι με τη ζυγαριά ζυγίζει τους περαστικούς και με το χαρτζιλίκι αυτό αγοράζει τροφή για να ταΐζει τα περιστέρια. Ρωτώ πόσο είναι το χαρτζιλίκι, μού λέει ένα τέταρτο της λίρας, δίνω μισή λίρα, δεν τη δέχεται, θέλει μόνο 25 λεπτά! Αμέσως βάζει κάτω τη ζυγαριά να με ζυγίσει, παρόλο που το αρνούμαι, και η ζυγαριά με βγάζει 75 κιλά. Του λέω να του πει, κλείνοντας το μάτι, ότι η ζυγαριά δείχνει τουλάχιστον πέντε κιλά παραπάνω - διότι εγώ μετά από τόσες μέρες ποδήλατο αποκλείεται να είμαι τόσο! Δεν τού το λέει, αλλά χαμογελάει με νόημα.

Το παιδί των περιστεριών

Το λεωφορείο άργησε

Γεύμα με παρέα

Αθήνα (Pazar)

Δύσκολος καιρός

Μπαίνοντας στο Ardesen, το ποτάμι Φουρτούνα - κυριολεκτικά όνομα και πράγμα! - κατεβάζει άγρια κόκκινα νερά από τα βουνά του Κατσγκάρ. Δίπλα στη γέφυρα υπάρχει η διασταύρωση για το Τσαμλίχεμσιν. Εκεί ψηλά, στις Ποντιακές Άλπεις, η περιοχή του Ayder είναι ένας διεθνώς φημισμένος χώρος για ορεινή διαβίωση, με θαυμάσιο κλίμα και εντυπωσιακά τοπία. Με τέτοιο καιρό φυσικά σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να πάω εκεί, αλλά περιλαμβάνεται και αυτό στο σχέδιό μου για το ταξίδι της επιστροφής.

Τώρα πια, βρέχει συχνά. Από το μεσημέρι και μετά, φορώντας το αδιάβροχό μου, βρίσκοντας καταφύγιο σε βενζινάδικα και άλλα σημεία, προσπαθώ να προωθηθώ ανατολικά, μέχρι να βραδιάσει και να βρω ένα καλό καταφύγιο. Πράγματι το πετυχαίνω, βρίσκοντας το ισόγειο μιας νεοανεγειρόμενης οικοδομής. Ο χώρος είναι απόμερος και απόλυτα προστατευμένος από τον αέρα και τη βροχή και κανείς δεν θα με αντιληφθεί.

Αφού απολαύσω ένα αναζωογονητικό ντους και ένα χορταστικό βραδυνό, πέφτω για ύπνο, με φόντο τη βροχή να πέφτει αδιάκοπα όλη τη νύχτα στην ποντιακή γη.

Οι εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να προσθέσουν σχόλια.